|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
AKUPUNKTUR DERGİSİ . CİLT 10 . SAYI 38 . YIL 2000
VAKA TAKDİMİ
Baki DÖKME(*)
(*) Rumeli Cad. Efe Sk. 18/2 Osmanbey-İstanbul, Anestezi ve Reanimasyon Uzmanı.
ÖZET
Bundan önceki yazıda depresyon hakkında genel bilgi verilmiş ve akupunkturla tedavisinin nasıl yapılacağı anlatılmıştı. Bu yazıda ise bir depresyon vakası ele alınarak konu biraz daha açıklığa kavuşturulmak istenmiştir.
SUMMARY
Previous article covered general information about depression and discussed acupuncture treatment method. In this article a depression case is scrutinized to clarify the subject.
VAKA
27. 4. 2000 U.E.17 yaşında erkek; lise son sınıfta öğrenci.Hasta huzursuz; sürekli dolaşıyor; bize geldiğinde mutfakta oturup konuşmak istedik; oturana kadar birkaç kere musluğa gidip yüzünü ve saçlarını ıslattı. Bakışlar huzursuzluğu ve endişeyi belli ediyor. Tikleri var; özellikle sol gözünü sürekli eğip bükerek kapatıyor; bu arada yüz şekli de değişiyor.Bir konu üzerinde konsantre olamıyor, basit işlerde bile karar vermede zorlanıyor. Çikolataya düşkünlük var.Zaman zaman gelen baş ağrısı mevcut Ayrıca kasıklarda kaşınma olduğunu söylüyor. Yakınmaları iki yıl önce üzüntüyle başlamış.Şikayetler başladığından beri depresyon teşhisiyle bir psikiyatristin tedavisi altında. İlaç tedavisiyle üzüntü halinin azaldığını anlatan annesi, hastanın tam olarak tedavi olamadığını söylüyor.Bu arada doktoru ilaçlarını değiştiriyor.Anne baba 16 yıldır ayrı. Bir abisi var. Ailenin geçmişinde depresyon hikayesi yok. Annenin ifadesine göre, abisi sadece biraz içine kapanık.Konulan Tanı:Depresyon. Hasta bize geldiğinde yukardaki semptomlar ve psikiyatri uzmanı tarafından konulan teşhis ile gelmişti.Bu şekilde teşhisle gelen hastaları tedaviye başlamadan önce kulak yoluyla muayene etmek ve hastalığa neden olabilecek asıl sebebin belirlemek gerekmektedir. Biz de bu gereği yerine getirdik. Yaptığımız rutin muayenede kulak kepçesinde bulduğumuz noktalar Şekil1’de gösterilmiştir.Tedavide antidepressif nokta, agresyon noktası ve valium noktası için kalıcı iğneler kullanıldı. Tedavi aralıkları hastanın şikayetlerinin azalıp çoğalmasına göre olmak üzere bazen haftada bir , bazen 20 günde bir olmak üzere düzenlendi. Sonuç: Hastanın yukarda sayılan şikayetleri büyük ölçüde azaldı. Ancak hastaya kendi doktoruyla olan ilgisini kesmemesi tavsiye edildi.